Als de zorg in je genen zit

Geen twijfel mogelijk, de zorg zit het samengestelde gezin Meijerink-Schlatkamp in de genen.“We zouden in onze familie met gemak een hele stamboom kunnen maken van zorgmedewerkers”, vertelt vader Sebastiaan.

Zes van de zeven gezinsleden van de familie Meijerink-Schlatkamp werken in de zorg. Dochter Lieke was in 2022 de eerste van het gezin die voor Zorggroep Sint Maarten koos. Ze liep stage bij Maartens-Stede in Losser en dat beviel haar buitengewoon goed. Ze bleef. Moeder Judith maakte in 2023 de overstap naar de wijkzorg van Maartje. “Ik werkte als geriatrisch verpleegkundige in het ZGT. Op de polikliniek had ik vaak korte contacten. Bij Zorggroep Sint Maarten voel ik meer betrokkenheid, omdat ik cliënten nu langduriger kan begeleiden. Dat vind ik fijn.” Vader Sebastiaan heeft heel bewust gekozen voor de ouderenzorg. “Ik haal enorm veel voldoening uit mijn werk.

Ouderen hebben zóveel verhalen. Ze zijn soms wat kwetsbaar, maar állesbehalve saai. Ik wil hen heel graag een mooie oude dag bezorgen en een glimlach op hun gezicht toveren”, zegt hij. Een puntje van kritiek heeft hij ook. “Soms baal ik wel van de bureaucratie en al het papierwerk in de zorg. Al weet ik natuurlijk best dat dat er ook bij hoort.”

Zorghart

Een interview met de zorgfamilie Meijerink-Schlatkamp blijkt moeilijk te plannen, vanwege alle wisselende diensten. Schoonzoon Job kon er niet bij zijn, want hij is naar Mediant. Sebastiaan denkt dat alle verhalen over werken in de zorg aan de keukentafel in Losser ervoor hebben gezorgd dat het hele gezin een zorghart heeft. “We hebben onze kinderen nooit bewust gestuurd, maar doordat we er thuis veel over praten, zijn ze er vast door geïnspireerd.” Zelf vinden ze het eigenlijk heel gewoon, maar hun omgeving denkt daar anders over. Femke: “Andere jongeren hebben vaak een bijbaan in een supermarkt. Als Renske en ik dan zeggen dat we in de zorg werken, vinden ze dat bijzonder. Wij niet. Wij vinden het heel gewoon.” Sanne had eerst een vertekend beeld van werken in de zorg, vertelt ze. “Ik dacht dat het saai werk was en ik zag er ook tegenop om mensen te wassen. Ik kreeg eerst een bijbaan in de huiskamer. Inmiddels werk ik sinds 2023 voor de Zorggroep en heb bijna mijn diploma verzorgende IG gehaald.” Sanne en de rest van de gezinsleden spoorden Renske aan om óók met ouderen te gaan werken.

Het zorggezin probeert het thuis niet altijd over zorg te hebben. “Maar toch begrijp je elkaar als het soms even wat moeilijk is”, zegt Sebastiaan. “We houden privé en werk gescheiden, maar als je met palliatieve zorg bezig bent, kan de rest van het gezin zich goed inleven. De zorg zit gewoon in onze genen.”