Als liefde voor altijd is
— 7 mei 2026–
In Tiekerhook in Overdinkel woont een bijzonder paar, het echtpaar Kroep. Zij is 88, hij 86. Ze ontmoetten elkaar ooit op de dansvloer in Glanerbrug, waar de vonk als een bliksemschicht oversloeg. De liefde is altijd gebleven. “Ik ben getrouwd met de knapste vrouw uit Losser.”
Herman Kroep weet nog precies hoe het kwam dat hij als een blok voor zijn Mechtild viel. “Ze was de enige op de dansvloer die linksom kon walsen. Dat kon bijna niemand, maar zij wél.” Het maakte indruk op Herman en hij vroeg Mechtild ten dans. “En je weet wat ze zeggen: van dansen komt sjansen.”
Hecht gezin
Ze trouwden en kregen twee kinderen: Carola en Wilfried. Ze vormden een hecht gezin, waarin de rollen onderling goed waren verdeeld. Meneer Kroep werkte voor een slagersgroothandel. Als bedrijfsleider inkoop was het onder meer zijn taak om vlees en vleeswaren in te kopen, maar ook verpakkingsmateriaal en allerlei andere goederen die in een slagerij verkocht worden. Mevrouw Kroep zorgde voor de kinderen en deed dat met heel veel liefde. “Ik was er toch zó gek mee!”, klinkt het recht uit haar hart.
Tiroler jurkje
Ook mevrouw Kroep verdiende een centje bij in de tijd dat vaak elk dubbeltje omgedraaid moest worden. Ze werkte een aantal uren in de week in de spoelerij van een confectiebedrijf. Mevrouw Kroep weet nog goed dat ze daar een heel mooi Tiroler jurkje voor Carola kocht. “Ik vond het prachtig, maar denk je dat ze het aan wilde hebben? Nee dus.”
Mooie herinneringen
Het gezin heeft veel mooie herinneringen aan de vakanties naar Oostenrijk, waar ze met de auto naartoe reden. “En als we uitgepakt hadden gingen we lekker wandelen, de bergen in. Echt, dat was zo’n mooie tijd”, herinnert meneer Kroep zich. Er verschijnt een tevreden glimlach om z’n mond.
Gelukkig een plekje vrij
Er waren goede tijden, maar ook slechte tijden. Twee jaar geleden sloeg het tij om. Mevrouw Kroep viel en brak haar heup. Ze woonde eerst tijdelijk in Gereia in
Oldenzaal. Na een poosje mocht ze naar huis, maar thuis ging het helaas niet meer. Gelukkig kwam er in december 2024 een plekje voor haar vrij in Tiekerhook in Overdinkel. “Toen mama daarnaartoe ging kon papa zich niet alleen thuis redden”, vertelt dochter Carola. “Hij at niet goed, verzorgde zichzelf niet en vergat ook weleens wat.” Haar vader beaamt het. “Ik viel in een groot zwart gat. Ik miste de liefde.”
De puzzel leggen
In mei 2025 voegde meneer Kroep zich weer bij zijn vrouw. Ze zijn het enige echtpaar in Tiekerhook. “Dus dat is best bijzonder”, zegt meneer Kroep. Voor de zorg was het wel even puzzelen. Wat kan meneer zelf doen voor zijn vrouw, die in een rolstoel zit? En wat moet hij écht aan de zorg overlaten?
Gelukkig weer samen
De zorgmedewerkers in Tiekerhook hielden daarom een tijdje bij wat meneer allemaal voor zijn vrouw deed. Daarna volgde in overleg een uitgebalanceerde taakverdeling. In hun sfeervolle, lichte appartement voelt het echtpaar zich de koning te rijk, al moest meneer Kroep wel even wennen. “Maar we zijn weer samen. Dat is een lot uit de loterij.”