‘De scootmobiel is een schitterende uitvinding’
–8 januari 2026–
Iedereen moet kunnen deelnemen aan de maatschappij. Dat vindt mevrouw Maas (77), bewoner van de Molenkamp in Oldenzaal. Ze koestert daarom haar scootmobiel. Die geeft haar volop beweging.
Als het even kan gaat mevrouw Maas (zeg maar gerust Marieke) op pad. Soms op de duofiets, maar meestal met haar scootmobiel. “Dat is toch zo’n schitterende uitvinding. Ik rijd er heel erg graag op. Vaak ga ik naar mijn oudere zus, die in Oldenzaal woont. Dat is maar tien minuten rijden met de scootmobiel. We breien samen sokken voor een goed doel, een project in Peru. Meestal blijf ik dan een paar uur bij haar. Echt zo fijn om dichtbij haar te wonen.” Mevrouw Maas geniet met volle teugen als ze op zondagen met haar scootmobiel een ritje over de Tankenberg maakt. “De mooiste plek van Oldenzaal. Vooral als het zonnetje schijnt!”
Van Gravenstate naar Molenkamp
Mevrouw Maas woonde in Krimpen aan de IJssel, maar kwam bijna drie jaar geleden naar Twente. Dat was noodzakelijk, want ze kon na meerdere valpartijen niet meer alleen thuis zijn. Omdat haar zus in Oldenzaal woonde, zocht mevrouw Maas een plek in Twente. Ze revalideerde tijdens een kortdurend verblijf in Mariahof in Oldenzaal en woonde een periode in een aanleunwoning aan de Beatrixstraat.
Daarna verhuisde ze naar Gravenstate in Denekamp. Totdat er vorig jaar februari een plek voor haar vrijkwam in De Molenkamp in Oldenzaal. “Nu ben ik weer dichtbij mijn zus. Heel erg fijn”, zegt ze.
Meer zelfstandigheid
De scootmobiel geeft haar meer zelfstandigheid, zegt ze. Mevrouw Maas gaat regelmatig op pad, bijvoorbeeld om haar vriendin in Denekamp te bezoeken. “In Gravenstate raakte ik bevriend met mevrouw Bosgoed. We hadden een klik. Ik was destijds ziek en mijn vriendin kwam elke dag even bij me langs. Zó fijn. We hebben altijd contact gehouden. Ik doe er vijftig minuten over om van Oldenzaal naar Denekamp te rijden. Als ik in Denekamp ben, laad ik altijd de scootmobiel op in een stopcontact, want ik wil natuurlijk voorkomen dat ik onderweg stil kom te staan.”
Pech onderweg
De scootmobiel heeft haar tijdens haar ritjes richting Denekamp nog nooit in de steek gelaten. Pech onderweg is haar gelukkig bespaard gebleven. Maar mevrouw Maas bleek mondig genoeg toen ze een keertje met een aangedreven rolstoel naar winkelcentrum De Driehoek ging, voor wat boodschappen. “Ik kwam stil te staan en dacht: hoe los ik dat nou op? Hoe kom ik nou weer thuis? Toen heb ik de ANWB maar gewaarschuwd. Ik heb gezegd dat ik nog steeds lid ben, wat ook zo is. Al jarenlang. Het was voor hen wel een bijzonder verzoek, maar de ANWB kwam wel langs om me te helpen.”
Werk aan de winkel
Aan het eind van het gesprek wil mevrouw Maas nog wel even iets kwijt. “Er moet meer worden nagedacht over voorzieningen voor mensen die niet mobiel zijn. Daar is nog veel werk aan de winkel. In Oldenzaal heeft zalencentrum Rouwhorst het prima voor elkaar. Ik kan er makkelijk binnenrijden met de scootmobiel. En een invalidentoilet is er ook. De bibliotheek doet het ook goed. Maar er is in de rest van Oldenzaal nog veel te doen. Wie niet in een rolstoel zit, staat daar niet bij stil. Iedereen moet kunnen deelnemen aan de maatschappij. Wij verouderen in Nederland snel, dus de behoefte aan passende voorzieningen wordt groter.”